انگار نه انگار های ذهن آشفته من

بعد از مدتها
نویسنده : شادی - ساعت ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/۱٦
 

توی 6 سال گذشته هیچ وقت احساس هین همه تنهایی نکرده بودم....

اما مطمینم که یه روز خوب میاد.....


 
comment نظرات ()

 
دلش غصه داره
نویسنده : شادی - ساعت ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱/٩
 

باورم نمیشه یه روز بشه که حتی دلم نخواد با عزیزترین کسم حرف بزنم.

دلم بر غصست.انقدر که دارم فکر میکنم به اینکه شاید اصلا اونقدرا هم دوسش ندارم.

این دفعه هرچی فکر می کنم من هیچ اشتباهی نکردم اما باز هم مثه همیشه من رفتم جلو و اون حتی اینم ندید؟


 
comment نظرات ()

 
 
نویسنده : شادی - ساعت ٧:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٤/۱۳
 

من فارق التحصیل شدم

خوشحال نیستم


 
comment نظرات ()

 
ایران؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نویسنده : شادی - ساعت ٤:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱۳
 

خدای من این جهنمی که دارم توش زندگی می کنم اسمش جامعه است؟ یعنی دیگه از این زشت تر و قبیح تر و کثیفتر می شه؟

جامعه ای که حتی تحمل دیدن آدمهای خودش و هم نداره...محیطی که من نه تنها توش احساس امنیت و آرامش ندارم بلکه توی همه لحظاتش ترس که منو همراهی می کنه.                                                                                                        

از نگاه های کثیف آدمهای توی خیابون خسته شدم...از شنیدن بی احترامی بی حرمتیها و متلک هاو.... خسته شدم.             

از این که آدمها با چشمهای کثیفشون زل بزنن به هیکلم وحشت دارم.از این که دارم می بینم آدمهادارن با چشمهاشون همه بدنمو     تصور می کنن بی زارم...                                                                                                                   

از این که هر چی من نجابت کردمو پوشیدم آدمها وقیح تر و پررو تر شدن بیزارم                                                   

خستم از این همه ظاهر بینی ..نمی دونم اشکال دقیقا کجاست.قبول دارم که 50%جامعه مسئول همه این اتفاق هاست.قبول دارم که محدودیت باعث این همه حرص و ولع ای که توی جامعه است اما قبول ندارم که آدمها بی تقصیرن.                              

دارم میبینم که هرچی جامعه محدودتر شد آدمهاش وقیح تر و خود خواه تر و بی حیاتر شدن  .         

هر چی این اجتماع لعنتی سعی کرد محدودشون کنه آدمها حریصتر و وحشیتر شدن                                                                                          

منم یه آدم گیج و منگم توی این جامعه که دارم هر روز بی ارزشتر و بی حرمت تر می شم.دارم میبینم دختر 13 ساله ای که به خاطر 10000 تومن حاضر هر کاری بکنه و مرد 60ساله ای که با 10000تومن به غیر از کرفتن بکارتش همه شرافتو زنانگی رو هم از اون می گیره........                                                                                                                    

اینجا کجاست؟اینجا واقعا کجاست؟؟؟؟؟؟ایران...؟؟سرزمین..؟؟؟وطن...؟؟ تقریبا همه این واژه ها دارن برام بی معنا می شن.شاید اگه به جای همه اینها لفظ عادت به یه خاک وبه کار ببرم بیشتر برام معنی داشته باشه؟؟...                                                

بیزارم از این جامعه ای که توش تنها چیزی که ارزش نداره زنانگی و حرمت زنانگی منه .                                          

بیزارم از این محیطی که من و امثال من به چشم خیلیها زن و مرد فقط یه وسیله ایم برای ارضا یه غریضه....                     

بیزارم از این همه بی حرمتی.از این همه دمه دستی شدن.از این همه بی ارزش شدن....                                               

نمی دونم یعنی همه جای دنیا همین طوره؟؟امیدوارم که این طور نباشه تا لااقل یه روزنه امید باشه برام رو به فردا.....             

می دونم که فردا بهترین روز خداست...........شاید؟؟؟؟؟؟                                                        

   


 
comment نظرات ()

 
.....
نویسنده : شادی - ساعت ٤:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۳
 

از خرید کردن متنفرم...یکی از عذاب آورترین کارای زندگیم خرید کردنه مخصوصا تو شولوغی شب عید که همه آدما خوره خرید کردن میگیرن.

نه که بدم بیاد از لباس جدید پوشیدن یا این که برام مهم نباشه چی می پوشما...نه

اما از پرو کردن لباس و کلا پوروسه خرید بدم می یاد

ترجیه میدم یه نفر بره به جای من نگاه کنه و حتی انتخواب کنه و من فقط برم همون مغازه خریدمو انجام بدم....نیشخند

در عوض عاشق اینم که شب عید تو خیابون قدم بزنم و خرید کردن آدم هارو نگاه کنم .مخصوصا بچه هایی که با کلی هیجان دارن کفش و لباس نو می خرن.....

-این پست یه دفعه ای شد از بی ربط بودنش پوزش می طلبم


 
comment نظرات ()

 
نوروزتون نیک..........
نویسنده : شادی - ساعت ٤:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۳
 

١-سلام

٢-سال جدید همه نو....

٣-یه سورپرایز خیلیییییییییی بزرگ داشتم روز عید یه عیدییییی عالییییی

اما............

باعث شده یه کم شرمنده شدم از خودم از این که واقعا لازم بود این همه هزینه برای من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

۴-یه نکته خیلی خوب و مثبت این که یه تلنگر شده برام برای مفید بودن.....

۵-خدای خوب و مهربونم مرسییییییی برای همه چیز

۶-خدای خوب و مهربونم شرمنده برای همه بی توجهیم و همه اشتباهام

٧-میدونم که امسال یه سال بی نظیر

٨-.........

٩- شادی


 
comment نظرات ()

 
شاید
نویسنده : شادی - ساعت ۱:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٦
 

نمی دانم چقدر در برابر مشکلات حقیقی زندگی قوی هستم، ؟؟؟؟

هنوز تخمینی از قدرتم ندارم،؟؟؟؟

فقط می دانم که اگر به چیزی بیش از اندازه گیر ندهم،!!!!

زیاده خواه نباشم،!!!

به آینده فکر نکنم،!!!!

تلاش کنم تا اتفاقات ناخوشایند را از یاد ببرم،!!!

 اگر پذیرا بودن را بیاموزم !!!!و بالاخره اگر ببخشم خودم را و آدم ها را،!!!!!...............

 آن وقت زندگیم خیلی بهتر از آن چیزی خواهد شد که اکنون هست


 
comment نظرات ()

 
اگر
نویسنده : شادی - ساعت ۱:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٦
 

اگر زندگیم به هیچ شخص یا شیء ای وابسته نباشد...

 اگر ترس از دست دادن کسی یا چیزی را نداشته باشم...

 اگر به یاد داشته باشم که همه آدمها روح مشترکی از اویند...

 و باور کنم که زندگی اصلاْ یک «بازی» است، ما آن را بیش از اندازه جدی گرفته ایم

(والااااااااا من که رسما و اسما ..... گییجه گرفتم ........)


 
comment نظرات ()

 
بدون شرح
نویسنده : شادی - ساعت ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٥
 

وحشتناک ..............

غصه ناکم


 
comment نظرات ()

 
می خوام پولدار باشم
نویسنده : شادی - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٢٦
 

می خوام پولدار باشم.حالا نه خیلی اما داشته باشم.شک ندارم که می شه.

همیشه همینطور بوده.هر وقت هرچیزی خواستم شده(که خوب البته کم پیش میاد از بس که تنبلم)..............شرمنده شدم از خودماوه

اما این دفعه جز همون استثنا هاست میشههه

از الان می خوام دعوتتون کنم برای نمایشگاهم توی شهریور.نمی گم به این سرعت پول دار می شم....اما می دونم که می تونم

من با دستام خیلییییییییی کارا می تونم بکنم که خیلیها نمیتونن پس من خیلییییییی جلوترم

می خوام کار کنم می خوام تا جوونم کار کنم....

میخوام پر باشم از انرژی...در مورد فوق و این چیزا بعدا فکر می کنم بعدا یعنی بعد از شهریور

الان فقط می خوام کار کنم برای پایان نامم و برای نمایشگاهم...

و اصلا مهم نیست که چند ماه بیشتر از بقیه روزهام خسته بشم و این خیلی خیلی لذت بخشههههههههه

 


 
comment نظرات ()