ایران؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدای من این جهنمی که دارم توش زندگی می کنم اسمش جامعه است؟ یعنی دیگه از این زشت تر و قبیح تر و کثیفتر می شه؟

جامعه ای که حتی تحمل دیدن آدمهای خودش و هم نداره...محیطی که من نه تنها توش احساس امنیت و آرامش ندارم بلکه توی همه لحظاتش ترس که منو همراهی می کنه.                                                                                                        

از نگاه های کثیف آدمهای توی خیابون خسته شدم...از شنیدن بی احترامی بی حرمتیها و متلک هاو.... خسته شدم.             

از این که آدمها با چشمهای کثیفشون زل بزنن به هیکلم وحشت دارم.از این که دارم می بینم آدمهادارن با چشمهاشون همه بدنمو     تصور می کنن بی زارم...                                                                                                                   

از این که هر چی من نجابت کردمو پوشیدم آدمها وقیح تر و پررو تر شدن بیزارم                                                   

خستم از این همه ظاهر بینی ..نمی دونم اشکال دقیقا کجاست.قبول دارم که 50%جامعه مسئول همه این اتفاق هاست.قبول دارم که محدودیت باعث این همه حرص و ولع ای که توی جامعه است اما قبول ندارم که آدمها بی تقصیرن.                              

دارم میبینم که هرچی جامعه محدودتر شد آدمهاش وقیح تر و خود خواه تر و بی حیاتر شدن  .         

هر چی این اجتماع لعنتی سعی کرد محدودشون کنه آدمها حریصتر و وحشیتر شدن                                                                                         

منم یه آدم گیج و منگم توی این جامعه که دارم هر روز بی ارزشتر و بی حرمت تر می شم.دارم میبینم دختر 13 ساله ای که به خاطر 10000 تومن حاضر هر کاری بکنه و مرد 60ساله ای که با 10000تومن به غیر از کرفتن بکارتش همه شرافتو زنانگی رو هم از اون می گیره........                                                                                                                    

اینجا کجاست؟اینجا واقعا کجاست؟؟؟؟؟؟ایران...؟؟سرزمین..؟؟؟وطن...؟؟ تقریبا همه این واژه ها دارن برام بی معنا می شن.شاید اگه به جای همه اینها لفظ عادت به یه خاک وبه کار ببرم بیشتر برام معنی داشته باشه؟؟...                                                

بیزارم از این جامعه ای که توش تنها چیزی که ارزش نداره زنانگی و حرمت زنانگی منه .                                          

بیزارم از این محیطی که من و امثال من به چشم خیلیها زن و مرد فقط یه وسیله ایم برای ارضا یه غریضه....                     

بیزارم از این همه بی حرمتی.از این همه دمه دستی شدن.از این همه بی ارزش شدن....                                               

نمی دونم یعنی همه جای دنیا همین طوره؟؟امیدوارم که این طور نباشه تا لااقل یه روزنه امید باشه برام رو به فردا.....             

می دونم که فردا بهترین روز خداست...........شاید؟؟؟؟؟؟                                                        

   

/ 2 نظر / 14 بازدید
کیومرث

وجه خدا اگر شودت منظر نظر - همه آفاق جهان گلستان بینی

محمد

بی خیال فردا هم مثل امروزه